Z kolei wytrysk zbyt wczesny ma miejsce po wprowadzeniu członka do pochwy, gdy stosunek trwa nie dłużej niż dwie minuty. Oprócz obiektywnej oceny czasu trwania stosunku (IELT) stosuje się jednak także inne kryteria, służące zdiagnozowaniu przedwczesnego wytrysku. Należą do nich: czas wewnątrzpochwowego opóźnienia wytrysku (ang.: Intravaginal Ejaculatory Latency Time, IELT) krótszy niż dwie minuty chroniczna lub nawracająca ejakulacja (wytrysk) przy minimalnej stymulacji seksualnej lub krótko po penetracji oraz niezależnie od kontroli mężczyzny znaczny niepokój osobisty lub interpersonalny jako konsekwencja przedwczesnej ejakulacji słaba kontrola nad wytryskiem (ejakulacją) przedwczesne ejakulacje (wytryski) podczas większości stosunków seksualnych w czasie ostatnich 6 miesięcy.
Lekiem wskazanym do leczenia przedwczesnego wytrysku u mężczyzn w wieku w wieku od 18 do 64 lat, którzy spełniają wszystkie powyższe kryteria, jest dapoksetyna – krótkodziałający SSRI, który wydłuża czas opóźnienia wytrysku i poprawia odczuwaną kontrolę nad wytryskiem.