Trudniejszym rywalem okazali się biało-czerwoni. W inauguracyjnym meczu eliminacji drużyna radziecka wygrała co prawda 3–0, jednak rewanżowe spotkanie, po dwóch golach Gerarda Cieślika, wygrali Polacy. Ponieważ obie drużyny zakończyły rundę grupową z taką samą liczbą punktów o awansie decydował baraż na neutralnym terenie. 24 listopada 1957 w Lipsku (NRD) Sborna wygrała z reprezentacją Polski 2–0 i wywalczyła pierwszy w historii radzieckiego futbolu awans na mistrzostwa świata.
Drużyna ZSRR rozpoczęła udział w turnieju finałowym od remisu 2–2 z Anglią. Następnie wygrała z Austrią 2–0 i przegrała z Brazylią 0:2. W meczu barażowym decydującym o awansie z grupy pokonała Anglię 1–0. W ćwierćfinale Sborna musiała uznać wyższość Szwedów, którzy pokonali ZSRR 2–0.
O obliczu zespołu radzieckiego w mistrzostwach świata w dużej mierze decydowali złoci medaliści z Melbourne: Jaszyn w bramce, Borys Kuzniecow (30, Dinamo Moskwa) w obronie oraz czwórka napastników: W. Iwanow, Iljin, Siergiej Salnikow (33, Spartak Moskwa) oraz Nikita Simonian (32, Spartak Moskwa), zastępujący w roli kapitana Igora Niettę, który na szwedzkim turnieju wystąpił jedynie w meczu z Brazylią.