W 1962 parafię opuścił ostatni duchowny pozostawiając na miejscu dwie rodziny wiernych.
Wspólnota odżyła pod koniec lat 80. XX wieku głównie za sprawą emigrantów – Rosjanek, Ukrainek czy Białorusinek; żon Tunezyjczyków, z którymi poznały się studiując razem z nimi w ZSRR.
W 1992 patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II przyjął tę tunezyjską parafię na łono Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Od 29 grudnia 2021 r. parafia wchodzi w skład eparchii północnoafrykańskiej Patriarszego egzarchatu Afryki.
Przypisy
Bibliografia ihumen Rostisław (Kołupajew), Chramy, prichody i obszcziny, sozdannyje russkimi emigrantami w Afrikie w XX w. (matieriały dla sprawocznika) [w:] Architiekturnoje nasledije russkogo zarubieżja. Petersburg: Izdatielstwo "Dmitrij Bułanin", 2008.
Kategoria:Cerkwie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Eparchia północnoafrykańska Kategoria:Obiekty sakralne w Tunezji Kategoria:Prawosławie w Tunezji Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego Cerkiew