Po rozpoczęciu rozgrywek ligowych w sezonie 1947/1948 grał w dalszym ciągu w AZS Warszawa. Jego drużyna plasowała się kolejno – w 1948, 1949 i 1950 na czwartym, a w 1951 na siódmym miejscu. W 1951 zakończył karierę reprezentacyjną, łącznie wystąpił w 40 spotkaniach.

W sezonie 1951/1952 jako grający trener AZS Warszawa poprowadził swoją drużynę do kolejnego siódmego miejsca (jego zawodnikami byli m.in. Andrzej Nartowski i Krzysztof Marek Sitkowski). W sezonie 1952/1953 w tej samej roli zajął z AZS Warszawa 10. miejsce. W kolejnym zastąpił go na stanowisku trenera Zygmunt Olesiewicz.

Następnie prowadził drużyny młodzieżowe w AZS Warszawa i krótko w Starcie Warszawa. Od 1962 pracował w Polonii Warszawa, zdobywając z żeńską drużyną seniorską brązowy medal w sezonie 1966/1967 i 1974/1975 oraz wicemistrzostwo Polski w sezonie 1975/1976.

Siatkówka Po II wojnie światowej odnosił również sukcesy w siatkówce. W 1946 zdobył mistrzostwo Polski jako zawodnik Społem Warszawa. Sukces ten powtórzył w barwach AZS Warszawa w 1947 i 1949, zdobywając ponadto brązowy medal w 1948.