Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była własnością szlachecką należącą do szlachty polskiej z rodu Grudzińskich herbu Grzymała, którzy od Grudny przyjęli odmiejscowe nazwisko. Od 1320 tereny, na których powstała miejscowość leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1435 miejscowość leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1425 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 odnotowana w dekanacie Oborniki.
Pierwszy zapis o miejscowości pochodzi z 1391 i odnotował Nastkę Wełmieńską, wdowę po Januszu z Rogowa w powiecie gnieźnieńskim, która pozwała Szymona z Boguniewa o to, że posłał 5 wieśniaków (łac. „rustici”) do Parkowa, a ci zabrali z niego dwa woły i 5 macior. W 1391 Szymon Boguniewski w sporze z Agnieszką, Stachną i Marcinem dowodził przy pomocy świadków, że nie wysłał swych ludzi do Parkowa i nie zabrał bydła Marcinowi z Parkowa.