Selim III przyjął wspólny z Rosją protektorat nad Republiką Siedmiu Wysp Jońskich; stosunki dyplomatyczne turecko-francuskie zostały przywrócone traktatem w Amiens (1802). Selim III odmówił udziału w III koalicji napoleońskiej.
Zmagał się z wystąpieniami narodowowyzwoleńczymi ludności słowiańskiej na Bałkanach (powstanie Jerzego Czarnego w Serbii, 1804-13); odwołując prorosyjsko nastawionych hospodarów Mołdawii i Wołoszczyzny, przyczynił się do wybuchu nowej wojny z Rosją (1807).
Odsunięty od władzy przez rebelię janczarską pod wodzą Şeyhülislam, która na tron wyniosła jego bratanka Mustafę IV, został z rozkazu bratanka zamordowany (uduszony), nie doczekawszy odsieczy wiernych mu oddziałów ajana z Ruszczuku, Mustafy Bayrakdara.
Bibliografia Słownik Władców Świata. Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza, Kamil Stepan. Wyd. Zielona Sowa – 2005 r.
Kategoria:Osmanowie Kategoria:Władcy Turcji Kategoria:Straceni władcy Kategoria:Urodzeni w 1761 Kategoria:Zmarli w 1808 Kategoria:Ofiary zabójstw w Imperium Osmańskim