Wśród partii będących przeciwko Konstytucji dla Europy były: Hiszpańska Zjednoczona Lewica (IU), Katalońska Lewica Republikańska (ERC), Inicjatywa Katalońskich Zielonych (ICV), socjaldemokratyczna Rada Aragońska (CHA), baskijska nacionalistyczna Eusko Alkartasuna oraz związek zawodowy Confederación General del Trabajo.
W związku z brakiem zainteresowania i nieświadomością Hiszpanów dotyczącą Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (w sondażu przeprowadzonym na zlecenie rządu Hiszpanii, 90% Hiszpanów stwierdziło, że wie mało lub nie ma żadnej wiedzy na temat Konstytucji dla Europy), rząd postanowił wesprzeć się znanymi osobowościami hiszpańskiej telewizji, które czytały fragmenty Konstytucji w telewizji publicznej oraz wydrukowały ponad pięć milionów kopii hiszpańskiej wersji Konstytucji dla Europy, która została załączona jako dodatek do niedzielnych wydań hiszpańskich gazet. Przewidywano, że do urn pójdzie od 40 do 50% uprawnionych do głosowania.