Zadaniem referentów było: zorganizować kadrę dowódczą plutonów bojowych dla Okręgów Poznań i Pomorze; wyszkolić zespoły dywersyjne na ośrodki komunikacyjne gotowe do przejścia na obszar Pomorza i Wielkopolski; zorganizować szkieletowe plutony bojowe i kobiece zespoły wojskowej służby pomocniczej; propagować wśród wysiedlonej ludności hasła walki cywilnej i podnosić poziom morale.
Na terenie Obszaru Warszawskiego AK w połowie 1943 zorganizowanych było 856 żołnierzy (38 oficerów, 18 podchorążych, 181 podoficerów i 619 żołnierzy), w tym grupa bojowa 2 Pułku Szwoleżerów 721 żołnierzy w Obwodzie Grójec AK. W Okręgu Warszawskim AK w 1943 w ewidencji Korpusu było 362 żołnierzy (124 oficerów, 8 podchorążych, 73 oficerów i 157 szeregowych). W oddziałach warszawskich istniał zawiązek 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich pod dowództwem mjr Zbigniewa Szacherskiego "Romana". Z tego oddziału w okresie powstania warszawskiego powstał Batalion "Bończa".
29 stycznia 1944 rozkazem Komendanta Głównego AK postanowiono traktować Korpus wyłącznie jako możliwość mobilizacyjną, wstrzymując bieżącą pracę i podporządkowując oddziały właściwym okręgom. Od 1 kwietnia 1944 zlikwidowano stanowiska inspektora i referentów w okręgach
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Armia Krajowa