Utwór dedykowany jest Rodrigo Calderónowi. Składa się z trzech prologów i czterech ksiąg: La Pícara Montañesa, La Pícara Romera, La Pícara Pleitista i La Pícara Novia. Ma formę narracji pierwszoosobowej, za pomocą której Justyna opowiada o kolejach swojego życia. Tytułowa bohaterka, syfilityczna prostytutka o żydowskich korzeniach, opowiada swoje dzieje, poczynając od dzieciństwa, poprzez śmierć rodziców, swoje liczne wędrówki, spotkania z ludźmi i przygody, aż po małżeństwo, które ma zapewnić jej bezpieczeństwo i stabilną sytuację finansowąNie wiadomo przy tym, dlaczego Justina decyduje się zwierzyć czytelnikowi – inni bohaterowie powieści łotrzykowskich przechodzili zazwyczaj w ciągu życia moralną przemianę, a ich autobiograficzne opowiadania służyć miały wyznaniu grzechów młodości, pouczeniu moralnemu czytelnika lub oczyszczeniu swojego nazwiska; u Justiny brak jednak takiej motywacji – nie przechodzi ona moralnej przemiany i nie ma zamiaru dawać czytelnikowi żadnych moralnych wskazówek. Zob. .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — La Pícara Justina · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.