w 1719 została ona udostępniona wszystkim mieszkańcom PetersburgaT. R. de Rosset: Świat kunstkamery, [w:] Kwiaty naszego życia, Toruń 2008, s. 19.. Jej podstawą były kupione w Europie trzy kunstkamery, w tym gdańskie Musaeum Gottwaldianum Christopha Gottwalda i jego syna Johanna Christopha GottwaldaNovgorodova D., 2018: Musaeum Gottwaldianum i jego losy w Rosji. Klio - Czasopismo Poświęcone Dziejom Polski i Powszechnym, t. 46 (3), s. 111–113. DOI: 10.12775/KLIO.2018.035.
W XVII wieku kunstkamery stopniowo przestawały być wyłącznie domeną władców i coraz częściej pojawiały się wśród klasy średniej i duchownych. Ważną XVII-wieczną kolekcją obiektów pochodzenia naturalnego było Museum Wormianum duńskiego medyka Olafa Worma (1588-1654), zakupione później przez Fryderyka II i włączone do zbiorów królewskich. Powstanie i rozwój nowoczesnej nauki w XVIII wieku spowodowały, że gabinety osobliwości odeszły w przeszłość.
Przypisy
Bibliografia
T. F. de Rosset: Świat kunstkamery, [w:] Kwiaty naszego życia, Toruń 2008, s. 17–21. E. Scheicher: Kunstkammer, [w:] The Dictionary of Art, t. 18, London-New York 2008, s. 520–523.
Kategoria:Historia sztuki Kategoria:Rodzaje muzeów