W tym samym roku wspólnie z Arbenem Imamim, Preçem Zogajem i Periklim Tetą przygotował dokument krytykujący system kierowania partią przez Salego Berishę. Razem z grupą odstępców powołał do życia Partię Sojuszu Demokratycznego. Z czasem poświęcił się karierze naukowej, pełniąc funkcję rektora pierwszej prywatnej uczelni w Tiranie (University of New York). W 2005 powrócił do partii, którą zakładał, choć nie zajmował żadnego z eksponowanych stanowisk, skupiając się na działalności doradczej.

W lipcu 2006 w czasie, kiedy wypoczywał w rejonie Palasë, gwałtownie pogorszył się jego stan zdrowia. Sytuacja zagrożenia życia wymagała przeprowadzenia skomplikowanej operacji na otwartym sercu. Po konsultacji lekarskiej w szpitalu w Tiranie podjęto decyzję o konieczności przewiezienia chorego do szpitala w Bari. Wyczarterowany przez wojsko śmigłowiec Bell-222, którym leciał do szpitala w czasie gwałtownej burzy spadł do Morza Adriatyckiego. W wypadku zginął także 24-letni syn Gramoza Pashko – Ruben, lekarz oraz trzyosobowa załoga. 22 lipca 2006 okręty włoskie zlokalizowały wrak helikoptera, spoczywający na głębokości 1024 m, 27 mil morskich na zachód od Durrës.

Był żonaty (żona Mimoza Ruli), miał dwoje dzieci. Imię Gramoza Pashko nosi jedna z ulic w południowej części Tirany.