W marcu 1939 przebywał w sanatorium, a jego oddziałem macierzystym był 5 batalion pancerny w Krakowie. W tym samym roku dowodził 2 dywizjonem pociągów pancernych w Niepołomicach.
4 września, po zakończeniu mobilizacji, wraz z pozostałością dywizjonu ewakuował się koleją do Tarnobrzega, gdzie miał zorganizować Ośrodek Zapasowy Pociągów Zapasowych Nr 1. Sytuacja na froncie uniemożliwiła mu organizację ośrodka, w związku z czym kontynuował ewakuację, transportem samochodowym, przez Sandomierz, Lwów, Brody, Stanisławów i Kołomyję. 19 września przekroczył granicę z Rumunią. W maju następnego roku zmarł w obozie internowanych.
Ordery odznaczenia Krzyż Walecznych Odznaka „Znak Pancerny” nr 655 – 11 listopada 1934
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Majorowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Znak Pancerny” Kategoria:Polacy w Rumunii w czasie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940