Model, jakiego dotyczył kontrakt, charakteryzował się stałym napędem na 4 koła, zabudową konstrukcji na stalowej ramie nośnej, niezależnym zawieszeniem wszystkich kół, dużą zdolnością do pokonywania przeszkód terenowych i wodoszczelnością całej konstrukcji. Opcjonalnie montowany był system elektronicznej regulacji ciśnienia w oponach. Ponadto pojazd posiadał otwieraną tylną część, co ułatwiało np. załadunek zaopatrzenia, piechoty oraz rannych. Samochód zdolny był do przewożenia czterech żołnierzy, niewielkiego ładunku oraz ciągnięcia niewielkiego działa artyleryjskiego bądź przeciwlotniczego. Można też było go wyposażyć w karabin maszynowy Browning M2HB, granatnik automatyczny Mk19 lub wyrzutnię ppk BGM – 71. Każde z tych urządzeń montowane było na obrotnicy, na dachu pojazdu. Hummer zyskał popularność podczas pierwszej wojny w Iraku (operacja Pustynna Burza), która rozpoczęła się 17 stycznia 1991.
Nazwa Hummer pochodzi od nazwy Humvee i początkowo była nazwą potoczną, nadaną przez żołnierzy armii amerykańskiej pojazdowi wielozadaniowemu HMMWV.