W średniowieczu Kimpulung stanowił stolicę tari, tj. niezależnej wspólnoty terytorialnej, związku kilkunastu wsi i nie podlegał innej władzy feudalnej. Było to związane z wyjątkowo szerokimi nadaniami i prawami uzyskanymi przez mieszkańców obwodu kimpuluńskiego, funkcjonującego jako ośrodek przygranicznej obrony Mołdawii. Nadania te określały zarówno wolności gospodarcze, miejskie i wiejskie, jak i polityczne, prawne i sądownicze. System tej autonomii przetrwał aż do przejęcia Bukowiny przez Austrię. Podczas wojny z Turcją Kimpulung w 1690 roku zajęły oddziały polskie pod dowództwem chorążego Nikodema Żaboklickiego. W owej chwili miasto liczyło sobie 377 rodzin, czyli około 1500 mieszkańców. W 1794 roku Austria oficjalnie uznała Kimpulung za miasto. W roku 1880 mieszkało w nim 5534 mieszkańców, a w 1914 już około 8500. Wskazuje to na napływ przede wszystkim Niemców, ale i Polaków, Rusinów i Żydów.
Współczesność Dziś Kimpulung to duże miasto. Na początku lat osiemdziesiątych liczyło około 20 000 mieszkańców. Jednak w okresie turystycznym liczba osób przebywających w nim może wzrosnąć o drugie tyle.