Synagoga w Rawiczu – zbudowana w XIX wieku. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali i zniszczyli synagogę.
Historia Synagoga żydowska została zbudowana na placu położonym pomiędzy dzisiejszą ul. Kopernika i Plantami. Powstała w roku 1889 (wcześniej istniały w pobliżu inne synagogi), kosztem przeszło 80 000 marek niemieckich. Autorem projektu był wrocławski architekt Georg Böttger. Kamień węgielny został wmurowany 22 maja 1888 roku, a 19 września 1889 roku poświęcono zbudowaną świątynię. Synagoga była wykorzystywana przez Żydów do 1923 roku, gdy rozwiązano gminę żydowską. W kolejnych była użytkowana tylko podczas wielkich świąt.
W latach 30. XX w. z synagogi korzystało Towarzystwo Czytelni Ludowych. Tuż przed wybuchem II wojny światowej rawicką synagogę zamieniono na kościół garnizonowy, ponieważ w mieście nie było już Żydów.
W kwietniu 1941 roku obiekt został zburzony. Materiał wykorzystano do rozbudowy garaży Straży Pożarnej i utwardzenia nawierzchni plant w Rawiczu. Plac, który pozostał po zburzonej synagodze, był wykorzystywany na cele rozrywkowe (karuzele, cyrk), jako targowisko i tor rowerowy. Obecnie zlokalizowano tam parking. W 2008 roku odkopano zachowane fragmenty fundamentów synagogi.