Zmarł przed 1433 rokiem, pozostawił nieznaną z imienia wdowę, siostrę żony księcia Nosa oraz kilku synów, ponieważ właśnie w tym roku król nadaje księciu Sanguszce miejscowość Kraśniczyn, własność synów Hurki, a synowców Sanguszki.
Pierwszym synem Hurki był książę Janusz Hurkowicz (Janussius Hurconis dux Russia), w 1442 roku proboszcz wieluński i kanonik warszawski, który został wpisany w poczet osób uczęszczających do Akademii Krakowskiej. Kolejnymi synami byli książęta Aleksander i Janusz z Łysiatycz (Ilustr. Alexander et Janussius duces de Lyssyathicze), którzy w 1465 roku prowadzili spór, dotyczący granicy swoich ziem z Fedorem Czołhańskim. Bez wątpienia ten sam Aleksander i Janusz występują ponownie w 1466 roku, prowadząc podobną sprawę z Fedorem de Pukinicze.
Według Józefa Wolffa, wyżej wymieniony książę Janusz, który początkowo zajmował się funkcją duchowną, został sekularyzowany i prawdopodobnie osadzony wraz z bratem Aleksandrem w należącej do rodu miejscowości Łysiatycze. Oznacza to, że Hurko miał w rzeczywistości tylko dwóch synów.