Służba wojenna Wkrótce po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 statek został zarekwirowany przez brytyjską Admiralicję i przekształcony w krążownik pomocniczy HMS „Carinthia”. Przebudowa została dokonana w macierzystej stoczni w Barrow-in-Furness. Okręt otrzymał uzbrojenie z 8 pojedynczych armat kalibru 152 mm MK VII (o kącie podniesienia 20°) i dwóch armat przeciwlotniczych 76 mm. Zapas paliwa wynosił 2270 ts.

HMS „Carinthia” służyła od 18 stycznia do kwietnia 1940 w składzie Patrolu Północnego (Northern Patrol), patrolując wody na północ od Wielkiej Brytanii. W maju 1940 weszła w skład sił eskorty konwojów atlantyckich North Atlantic Escort Force. W czerwcu 1940 dowódcą okrętu był komandor J.F.B. Barrett.

6 czerwca 1940 o 13.13 na zachód od zatoki Galway w Irlandii „Carinthia” została trafiona jedną torpedą w rufę przez niemiecki okręt podwodny U-46, w rejonie pozycji . Okręt utrzymał się na wodzie i odgonił U-Boota od dalszych ataków salwami z dział. U-46 wystrzelił jeszcze jedną torpedę, lecz niecelnie. 7 czerwca rano przybyły dla asysty stare niszczyciele typu V/W HMS „Volunteer” i „Wren” oraz trałowiec HMS „Gleaner”, który zaczął holować „Carinthię”, po czym hol przejął holownik „Marauder”.