11 października wrócił na „Ouragana” i zmagał się z jednostką, której nie można było doprowadzić do stanu gotowości bojowej, do 30 kwietnia 1941, kiedy to okręt został zwrócony marynarce Wolnych Francuzów.
Jego następnym okrętem był już zupełnie nowy niszczyciel ORP „Krakowiak”, który objął 1 maja 1941 i dowodził do 23 maja 1942, biorąc udział w operacji „Anklet” i znajdując jeszcze kilka tygodni na kolejne zastępowanie dowódcy „Błyskawicy”. 25 lipca tego roku został dowódcą swego ostatniego niszczyciela ORP „Piorun”, którym dowodził do 7 stycznia 1945 (z zaledwie kilkumiesięczną przerwą w 1943, kiedy to pełnił na lądzie obowiązki kierownika Referatu Wyszkolenia KMW).
„Piorun” pod dowództwem Gorazdowskiego wziął udział w trzech akcjach ostatniego roku wojny. Najważniejszą z nich była bitwa pod Ushant (8–9 czerwca 1944), kiedy to 10. Flotylla Niszczycieli rozgromiła zespół niszczycieli niemieckich. Drugą było zatopienie (13–14 czerwca) dwóch trałowców niemieckich koło Jersey przez „Pioruna” i „Ashanti”J.Pertek: Wielkie dni małej floty, ss. 444-449.. Trzecią wreszcie udział krążownika „Diadem” oraz niszczycieli „Onslow” i „Piorun” w ataku na niemiecki przerywacz zagród minowych „Sperrbrecher 7"W. Pater, Kmdr ppor. Tadeusz Gorazdowski, s.19J.