Po zakończeniu studiów do roku 1938 mieszkał w Wilnie, pracował w Urzędzie Wojewódzkim, w Oddziale Bezpieczeństwa, współpracował z redakcją jednego z najbardziej opiniotwórczych w ówczesnej Polsce dzienników, wileńskiego „Słowa”, jako felietonista i redaktor myśliwskiego dodatku miesięcznego pod tytułem Gdzie to, ach gdzie zagrały trąbki myśliwskie? Był wiceprezesem Towarzystwa Łowieckiego Województwa Wileńskiego. Zainteresowania myślistwem znalazło odzwierciedlenie w jego publikacjach w postaci barwnych opisów polowań, zwyczajów łowieckich i przyrody Kresów.
W latach 1939–1940 współpracował z „Gazetą Codzienną” wydawaną przez Józefa Mackiewicza. Jeszcze przed wkroczeniem wojsk sowieckich do Wilna w czerwcu 1940 roku udało mu się przedostać do Szwecji, w 1943 roku zamieszkał w Londynie, a w 1949 przeniósł się do USA. W latach 1951–1963 był lektorem języków polskiego i rosyjskiego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Wiele publikował w czasopismach emigracyjnych, a jego najważniejsze dzieła to dwie powieści autobiograficzne Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego oraz Wojna i sezon. W roku 1971 wydał zbiór 31 felietonów powstałych na emigracji w latach 1949–1969 pt. Brudne niebo.