Tradycyjne domy koreańskie można podzielić na dwie części, skrzydło wewnętrzne (anchae) oraz zewnętrzne (sarangchae). Wykończenie zależy głównie od regionu a także zamożności rodziny. Wielkość domu także zależała od statusu społecznego, a więc i pieniędzy. Jednakże tylko król mógł posiadać dom większy niż 99 kan. Kan to odległość pomiędzy dwoma podporami używanymi w tradycyjnych domach.
W domach arystokratów skrzydło zewnętrzne używane było jako przedsionek, mniej zamożni i biedniejsi ludzie w sarangchae trzymali zwierzęta. Biedniejsi wieśniacy często nie posiadali zewnętrznej części. Skrzydło wewnętrzne składało się przeważnie z głównego pokoju, kuchni oraz centralnego przedpokoju. Do tego podstawowego zestawu dołączano (w miarę zamożności) więcej pokoi. Od wieków używano w Korei ogrzewanie podłogowe (ondol). Główne materiały używane do budowy domów to drewno, glina, kamień oraz strzecha i dachówki. Ponieważ stosowano drewno i glinę, niewiele starych domów przetrwało do naszych czasów.