Zielnej 42 urządzono Komendę Główną POW.
W 1920 zgłosiła się do Ekspozytury Plebiscytowej Górnego Śląska, by wesprzeć działania plebiscytowe. Gdy Ministerstwo Oświaty udzieliło jej urlopu, przyjechała do Bytomia. W powiatach bytomskim, gliwickim i strzeleckim prowadziła działalność propagandową i oświatową. W sierpniu 1920 zaczęła organizować żeńskie oddziały służby sanitarnej, kurierskiej i wywiadowczej. Walczyła podczas II i III powstania śląskiego. Podczas III powstania została przydzielona do 1 baonu Feliksa Konopki. Potem razem ze sztabem przeniosła się do Łabęd i Bielszowic. Została oddelegowana na linię frontu nad Kłodnicę, gdzie walczył 2 Pułk Powstańczy im. Tadeusza Kościuszki. Tam pomagała lekarce batalionu Wandzie Baranieckiej. Z inicjatywy Rokickiej otworzono herbaciarnie dla powstańców. Uczestniczyła w ewakuacji rannych pociągiem z linii frontu.
Spisała wspomnienia z okresu pracy niepodległościowej. Zostały umieszczone w Księdze pamiątkowej pracy społeczno-narodowej kobiet na Śląsku od r. 1880 – r. 1922, przygotowanej pod kierownictwem Olgi Zarzyckiej-Ręgorowicz na Powszechną Wystawę Krajową w Poznaniu. W 2019 relacja została wydana przez Muzeum Górnośląskie w Bytomiu w edycji źródłowej pt. Zanim nastała Polska... Praca społeczna kobiet w okresie powstań i plebiscytu na Górnym Śląsku.