W 1979 wyjechał do Niemiec, gdzie został dziekanem parafii eparchii düsseldorfskiej. Jego wyjazd do Niemiec związany był z faktem, że władze niemieckie nie chciały przekazać zarządu parafii żadnemu duchownemu-obywatelowi Związku Radzieckiego (mnich Longin był obywatelem Finlandii). 3 grudnia tego samego roku otrzymał godność archimandryty. 6 października 1981 został nominowany na biskupa düsseldorfskiego. Chirotonia biskupia miała miejsce 11 października, zaś jako konsekratorzy wzięli w niej udział metropolici miński i słucki Filaret, niemiecki Augustyn (z Patriarchatu Konstantynopolitańskiego), arcybiskupi berliński Melchizedek oraz wołogodzki i wielkoustiuski Michał, biskupi Laurenty (Trifunović) (Serbski Kościół Prawosławny) oraz ufijski i stierlitamacki Anatol.
Był uczestnikiem prac Światowej Rady Kościołów.