thumb|220px|Książę Alfons z synem – księciem Alvaro Alfons Orleański, właściwie: Alfonso María Francisco Antonio Diego de Orleans y Borbón (ur. 12 listopada 1886, w Madrycie, zm. 6 sierpnia 1975, Sanlúcar de Barrameda) – infant hiszpański, książę Galliery, pilot wojskowy.
Urodził się jako najstarszy z trzech synów infantów Antoniego Orleańskiego, księcia Galliery i Eulalii de Borbón. Jego ojciec był synem Antoniego Orleańskiego, księcia Francji i Montpensier. Jego matka była córką królowej Izabeli II i siostrą króla Alfonsa XII. Alfons został ochrzczony 30 listopada 1886 w pałacu królewskim w Madrycie.
Wykształcenie W latach 1899–1904 Alfons razem z młodszym bratem Ludwikiem Ferdynandem studiowali w jezuickim Beaumont College w Anglii. W 1906 Alfons rozpoczął naukę w Academia Militar de Toledo, a w 1910 odbył praktyczne szkolenie jako pilot we Francji. Po powrocie do Hiszpanii wsławił się jako jeden z pierwszych i najlepszych pilotów w armii hiszpańskiej. Dowodził lotniczymi operacjami m.in. lądowaniem w marokańskim Al Hoceima w 1925. W maju 1930 był pasażerem LZ 127 Graf Zeppelin z Sewilli do Brazylii, potem poleciał do Nowego Jorku, w Waszyngtonie odwiedził prezydenta Herberta Hoovera i dopiero powrócił do Hiszpanii.