Kim krytykował go, szczególnie za zbyt bliskie zainteresowanie reformami ekonomicznymi w Chinach.
Zdrada W dniu 12 lutego 1997 r., w drodze powrotnej do kraju z Tokio, przez Chiny, udał się do Ambasady Republiki Korei w Pekinie wraz z szefem północnokoreańskiej firmy handlowej w Pekinie, Kim Duk-hongiem.
Kilka dni później Kim Dzong Il powiedział w Radiu Pjongjang:
Wiadomość ta została uznana za oficjalną reakcję na zdradę ojczyzny przez Hwanga.
Kilka tygodni później chińskie władze pozwoliły Hwangowi na wyjazd do Korei Południowej przez Filipiny.
Po zdradzie kraju przez Hwanga jego żona popełniła samobójstwo, jedna córka zmarła w tajemniczych okolicznościach, spadając z ciężarówki, a pozostałe jego dzieci, córka i syn, oraz jego wnuki, prawdopodobnie zostały wysłane do obozów pracy.
Po przybyciu do Korei Południowej, stał się krytykiem reżimu północnokoreańskiego. Opublikował wiele książek i traktatów.
Po objęciu w 1998 r. urzędu prezydenta przez Kim Dae-junga, który prowadził pojednawczą, „słoneczną politykę” zjednoczeniową (ang. Sunshine Policy), Hwang był w coraz większym stopniu marginalizowany, a w listopadzie 2000 r.