Była przewodniczącą krajowej rady kultury.
W 2007 wraz z Sandrą Kalniete była inicjatorką tzw. rewolucji parasolkowej (łot. lietussargu revolūcija) skierowanej przeciwko oligarchom i ugrupowaniom rządzącym. W 2009 zaangażowała się w proces konsolidacji sił łotewskiej centroprawicy. W marcu 2010 założyła towarzystwo na rzecz reform nazwane imieniem ZigfrīdsaAnny Meierovicsa. W wyborach w 2010 otwierała listę wyborczą Jedności w Semigalii, uzyskując mandat posłanki na Sejm X kadencji jako przedstawicielka Związku Obywatelskiego.
3 listopada 2010 została ministrem kultury w drugim rządzie Valdisa Dombrovskisa. Funkcję pełniła do 25 października 2011. Nie weszła w skład Sejmu XI kadencji. Została doradcą premiera Valdisa Dombrovskisa.
W listopadzie 2012 uzyskała nominację Jedności na kandydatkę na urząd burmistrza Rygi w wyborach w 2013. Po wyborach została radną i przewodniczącą frakcji Jedności w radzie miejskiej. Mandat radnej sprawowała do wiosny 2017.
Życie prywatne Jest córką Ansisa Ēlertsa, który w czasie II wojny światowej był redaktorem naczelnym gazety „Tautas balss”, której linia programowa była tak antysowiecka, jak i antynazistowska. Jej brat Ivars Ēlerts sprawował mandat deputowanego do Rady Najwyższej Łotewskiej SRR (1990–1993).