Nowy samochód umożliwił odniesienia pierwszego zwycięstwa na torze Montgomery Speedway po starcie z pierwszego pola.
W 1957 wygrał dwa wyścigi dla zespołu DePaola. Gdy w trakcie sezonu Ford wycofał swoje wsparcie techniczne, Marvin Panch przeszedł do zespołu Holman-Moody, gdzie odniósł trzecie w sezonie zwycięstwo. Zakończył sezon na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej. Wycofanie się Forda mocno uderzyło w niego. W ciągu kolejnych trzech lat wystartował w sumie w 24 wyścigach. Jednak, w 1961 roku Smokey Yunick, mechanik wyścigowy zaproponował mu start w wyścigu Daytona 500 jedno-rocznym Pontiakiem. Panch przyjął propozycję. W wyścigu minął linię mety, jako pierwszy. tak zaczął się jego powrót do ścigania się w NASCAR w ciągu całego sezonu.
W trakcie sezonu przyjął propozycję startów od sponsorowanego przez Forda zespołu Wood Brothers Racing. Zakończył sezon z ośmioma zwycięstwami, a 30 z 69 wyścigów ukończył w pierwszej trójce. Pozostał w zespole do 27 marca 1966 roku, kiedy to zaczął się spór Forda z NASCAR. W 1965 A.J. Foyt wystartował zwycięskim samochodem Pancha w wyścigu Atlanta 500 na torze Atlanta Motor Speedway. Wyścigu nie ukończył z powodu awarii przepustnicy, a sam wyścig wygrał Marvin Panch.