Zadanie wystawienia nowego kościoła otrzymał zarządca dóbr raźnieńskich (do 1748) – prałat i delegat kapituły warszawskiej ks. Antoni Kazimierz Ostrowski. W 1747 wystawił tymczasową kaplicę i plebanię. W 1748 – na miejscu poprzedniego kościoła – zbudował drewniany kościół na podmurowaniu z dwiema wieżami noszący wezwanie św. Jana Chrzciciela i św. Kazimierza. Jego konsekracji dokonał 17 lipca 1803 prepozyt jadowski ks. Franciszek Remigiusz Zambrzycki z Zambrzyc, biskup tytularny Dardanus (od 1781), sufragan kijowski (1781–ok. 1816). W latach 1729–1751 proboszczem w Sadownem był ks. Antoni Paweł Zembrzuski. W dniu 15 stycznia 1793 kapituła warszawska zwiększyła fundusz kościoła. Postarał się o to ówczesny proboszcz ks. kan. Jakub Minaszowicz.
W 1816 dobra raźnieńskie, w tym Sadowne, rząd Księstwa Warszawskiego przekazał (za twierdzę zamojską) Stanisławowi Kostka hr. Zamoyjskiemu. Nabył je 6 grudnia 1824 Andrzej hr. Zamoyski. W 1834 przeprowadził gruntowny remont parafialnego kościoła. W latach 1827–1828 kosztem parafian i hr. Andrzeja Zamoyskiego koło kościoła powstała drewniana plebania (w 1983 wpisana do rejestru zabytków pod nr 340).