30 maja – balon obserwacyjny, a ostatnie zwycięstwo powietrzne odniósł 1 czerwca.

Od sierpnia 1918 roku został przeniesiony do No. 5 Squadron RAAF – dywizjonu szkoleniowego. Był w nim instruktorem, latał na pomalowanym na biało samolocie Sopwith Camel.

Po zakończeniu działań wojennych, w 1919 roku, Malley powrócił do Australii. W 1921 roku ponownie rozpoczął pracę w rodzinnej firmie na stanowisku kierownika magazynu. W 1925 roku został awansowany na stopień kapitana (Flight Lieutenant) w Citizen Air Force (obecnie Royal Australian Air Force Reserve). Malley był przydzielony do No. 3 Squadron RAAF. W 1928 roku został mianowany honorowym dowódcą jednostki, a w latach 1928–1930 pełnił obowiązki jej tymczasowego dowódcy. W latach 1925–1928 pełnił funkcję wiceprezesa Australian Flying Corps Association. Od 1928 do 1931 roku pracował jako konsultant w Australian National Airways. W czasach wielkiego kryzysu wraz z rodziną przeprowadził się do Chin.

Od 1933 roku został doradcą do spraw lotnictwa w Rządzie Narodowym, a od 1937 roku osobistym doradcą Song Meiling, żony Czang Kaj-szeka, i sekretarzem generalnym Chińskiej Komisji Spraw Aeronautycznych.