Barbara Jedynak z domu Gradzik (ur. 17 września 1942 w Strzemieszycach, zm. 4 października 2021) – polska filolog, specjalizująca się w historii literatury polskiej, kulturze literackiej, pamiętnikarstwie i obyczajach XIX i XX w.
Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w 1973 roku. Tematem rozprawy doktorskiej była Wczesna twórczość Heleny Boguszewskiej - Droga do przedmieścia, a promotorem Maria Grzędzielska. Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa uzyskała na UMCS w 2002 roku, na podstawie rozprawy Aby potomkowie byli Polakami. Z historii refleksji nad obyczajem w Oświeceniu.
Pracowała na UMCS na stanowisku profesora w Instytucie Literaturoznawstwa oraz Instytucie Kulturoznawstwa.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz medalem „Serce dla serc”. W 2010 roku została odznaczona orderem Polonia Mater Nostra Est.