Porfiriusz (Uspienski) widział kodeks w 1850 roku podczas jego wizyty w Aleksandrii i sporządził pierwszy jego opis. Jedną kartę kodeksu przywiózł do Petersburga. Oscar von Gebhardt skolacjonował jego tekst na potrzeby Tischendorfa Editio Octava Critica maior. W wydaniu tym został wprowadzony na listę rękopisów Nowego Testamentu, umieszczony został w grupie majuskułów. Tischendorf nadał mu siglum Na i pod tym siglum jest cytowany w aparacie krytycznym wydania. C.R. Gregory w 1908 roku wprowadził nowy system oznaczania rękopisów Nowego Testamentu i nadał mu siglum 080.
Kartę przechowywaną w Petersburgu badała i opisała paleografka, Eugenia E. Granstrem, w 1959 roku oraz krytyk tekstu, Kurt Treu, który opublikował jego tekst w 1966 roku. Pasquale Orsini wydał jego facsimile. We współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu nie jest cytowany (NA28, UBS4)NA28, s. 62*.UBS4, s. 12*.
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
Gerasimos G. Mazarakis, καιρον, 1883.
080 Kategoria:Manuskrypty biblijne z VI wieku Kategoria:Kodeksy purpurowe