W 1504 w czasie najazdu tureckiego monaster został splądrowany i spalony, odbudowano go w 1574. W 1. poł. XVII wieku powstały przechowywane obecnie w cerkwi ikony oraz ikonostas; autorami większości z nich są pop Strahinj z Budimlja, Georgije Mitrofanović oraz mistrz Kosma. Ten ostatni, mnich ze świętej Góry Athos, jest także autorem monumentalnej ikony „Żywot św. Sawy i św. Nemanji”. W 1635 wzniesiono również drugą świątynię monasterską, której patronem jest św. Mikołaj (wnętrze dekorowane freskami w XVIII w.). W monasterze działa jeszcze świątynia pod wezwaniem św. SzczepanaМанастир Морача. Cerkwie otacza kompleks ogrodów z budynkami mieszkalnymi dla mnichów. W centralnej części zespołu zabudowań znajduje się grobowiec fundatora klasztoru. W budynku konaku mieści się zaś skarbiec, w którym przechowuje się cenne ikony, ornaty i inne przedmioty obrzędowe. Znajduje się w nim także egzemplarz najstarszej drukowanej cyrylicą księgi Słowian południowych – Oktoih (Октоих) z 1493. Inny jej egzemplarz przechowywany jest w drugim ważnym monasterze czarnogórskim – w Monasterze Cetyńskim. W monasterze przechowywane są relikwie ręki św. Charłampa. Jest to znaczący ośrodek pielgrzymkowy oraz turystyczny.
Według danych z 2010, w klasztorze przebywa trzech mnichów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Klasztory prawosławne w Czarnogórze Kategoria:Monastery Metropolii Czarnogóry i Przymorza Kategoria:Gmina Kolašin