25 °C: ΔHr = 14 kJ×mol−1 (wartość dodatnia ⇒ układ pobiera ciepło); ΔS = 0,075 kJ×mol−1×K−1 (wartość dodatnia ⇒ wzrost entropii układu); ΔG = –8,30 kJ×mol−1 (wartość ujemna ⇒ rozpuszczanie jest korzystne termodynamicznie). thumb|150px|Pierwsza powłoka solwacyjna jonu sodu rozpuszczonego w wodzie
Fizykochemia roztworów wodnych Woda jest substancją silnie polarną (względna przenikalność elektryczna εr ≈ 80 (w 20 °C); moment dipolowy = 1,84 D)Forsythe, W.E. (1954; 2003). Smithsonian Physical Tables (9th Revised Edition). Wersja online dostępna pod adresem: http://knovel.com/web/portal/browse/display?_EXT_KNOVEL_DISPLAY_bookid=736&VerticalID=0.. Zgodnie z prawem Coulomba siła przyciągania ładunków q1 i q2 w ośrodku o stałej dielektrycznej ε opisuje zależność:
Szczególnie duża stała dielektryczna wody osłabia więc oddziaływanie elektrostatyczne między ładunkami, dzięki czemu woda jest dobrym rozpuszczalnikiem substancji polarnych (zgodnie z zasadą podobne rozpuszcza podobne), np. soli, kwasów, zasad, alkoholi, amin, cukrów i in. Słabo rozpuszczają się natomiast substancje niepolarne, np. węglowodory i tłuszcze. Substancje słabo rozpuszczalne w wodzie mogą tworzyć roztwory koloidalne i zawiesiny.