Józef Aparicio Sanz i 232 towarzyszy – grupa 233 hiszpańskich męczenników, ofiar prześladowań religijnych wobec Kościoła katolickiego w Hiszpanii okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac. odium fidei), w latach 1936–1939, beatyfikowanych jako pierwsi w trzecim tysiącleciu przez papieża Jana Pawła II w Watykanie 11 marca 2001 roku.
Geneza męczeństwa Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2 tys. świątyń. W samym rejonie Walencji całkowitemu zniszczeniu uległo 800 kościołów, a 1500 uległo dewastacji. W grupie błogosławionych znaleźli się ludzie, których w męczeństwie połączyło wyznanie katolickie i w chwili śmierci przebaczenie dla oprawców. Zginęli mimo braku zaangażowania w walki ideologiczne i spory polityczne wyłącznie z przyczyn religijnych. Jan Paweł II powiedział o męczennikach: Procesy beatyfikacyjne przeprowadzono w Walencji (266), Barcelonie (6) i Lleidzie (1).