Administracja niezespolona – jeden z systemów organizacji terenowej administracji publlicznej, polegający na tzw. pionizacji opartej na zasadzie resortowości, tj. podporządkowaniu terenowych organów administracji wyróżnionych przedmiotem działania, właściwemu ministrowi, centralnemu organowi administracji rządowej lub kierownikowi państwowej osoby prawnej albo państwowej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, a nie terenowemu organowi administracji określonego szczebla o kompetencji ogólnej.
Ustanowienie organów administracji niezespolonej może następować wyłącznie w drodze ustawy, jeżeli jest to uzasadnione ogólnopaństwowym charakterem wykonywanych zadań lub terytorialnym zasięgiem działania przekraczającym obszar jednego województwa. Mogą one wydawać akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze ich właściwości.