Administracja zespolona – jeden z systemów organizacji terenowej administracji publlicznej, polegający na powiązaniu organizacyjnym organów administracji określonego szczebla wyróżnionych przedmiotem działania i należących do różnych działów administracji rządowej (tj. kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży), pod kierownictwem jednego politycznego terenowego organu administracji o kompetencji ogólnej. Stanowiąc przeciwieństwo tzw. pionizacji opartej na zasadzie resortowości, ma na celu redukcję kosztów administracji, lepszą koordynację działań i unikanie dublowania kompetencji. W ramach zespolenia terenowy organ administracji o kompetencji ogólnej jest uprawniony m.in. do powoływania kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży (wyjątkiem są komendanci jednostek Policji i Państwowej Straż Pożarnej), tworzenia i znoszenia jednostek organizacyjnych stanowiących ich aparat pomocniczy oraz zatwierdzania ich regulaminów.