Swordfishe były też pierwszymi alianckimi samolotami bombardującymi terytorium Włoch – Genuę 14 czerwca 1940.
Pomimo że w chwili wybuchu wojny Swordfish był samolotem przestarzałym, z powodu swojej niskiej prędkości i słabej zwrotności niemającym szans w starciu z myśliwcami wroga, stanowiącym także łatwy cel dla artylerii przeciwlotniczej, lecz w warunkach początkowego etapu wojny w Europie, rzadko stykając się z przeciwdziałaniem lotniczym, odnosił paradoksalnie spore sukcesy. Potwierdził przy tym swoje zalety, jak dobre własności lotne, odporność i niezawodność. Na Morzu Śródziemnym, w zmienionej sytuacji politycznej, Swordfishom przyszło walczyć z pancernikami francuskimi (atak na Mers-el-Kebir i na pancernik „Richelieu”). Spore sukcesy odnosiły Swordifshe w walkach z włoską marynarką. Największy sukces to atak 21 samolotów tego typu startujących z lotniskowców w nocy z 11 na 12 listopada 1940 roku, które w dwóch nalotach zaatakowały jednostki floty włoskiej w porcie Tarent, w wyniku czego uszkodzono 3 pancerniki włoskie i krążownik.