10 lutego 1919 został wyświęcony na biskupa sewastopolskiego, wikariusza eparchii taurydzkiej. W chirotonii jako konsekratorzy wzięli udział arcybiskup taurydzki Dymitr (Abaszydze) oraz biskupi Warłaam (Riaszencew), Nestor (Anisimow) oraz Gabriel (Czepur). Poparł ruch Białych w czasie rosyjskiej wojny domowej. Brał udział w organizacji Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie RosjiВРЕМЕННОЕ ВЫСШЕЕ ЦЕРКОВНОЕ УПРАВЛЕНИЕ НА ЮГО-ВОСТОКЕ РОССИИ w Prawosławnej Encyklopedii. Po klęsce armii gen. Wrangla emigrował i zamieszkiwał kolejno w Stambule, Bułgarii i Serbii.
Działalność emigracyjna Był inicjatorem powstania Tymczasowego Wyższego Zarządu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Struktura ta miała podlegać patriarsze Konstantynopola na prawach Kościoła autonomicznego i roztaczać opiekę duchową nad prawosławną białą emigracją. Instytucja ta przerodziła się następnie w Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami RosjiD. Pospielovsky, The Russian church..., s.115. Sam zamieszkał na stałe w Serbii, tworząc 25-osobową rosyjską wspólnotę monastyczną przy klasztorze Petkovica. W latach 1923–1924 działał na Zakarpaciu.