Od roku 1554, kiedy cesarstwo utraciło twierdzę Fiľakovo, znajdował się na pierwszej linii obrony antytureckiej. W latach 1573–1596 zamek był zajmowany przez Turków. Później, w roku 1618, a następnie w latach 1647–1655 był ponownie umacniany. W czasie antyhabsburskiego powstania Franciszka Rakoczego w 1703 r. zamek został zdobyty przez kuruców, zaś po jego upadku został w 1709 r. zdobyty i zniszczony przez wojska cesarskie. Od tamtego czasu pozostaje ruiną.
W 1920 roku Traktat w Trianon nie ustalił dokładnie przebiegu granicy czechosłowacko-węgierskiej w tym rejonie. Pierwotnie zamek przyłączono do Czechosłowacji, podobnie jak położoną u podnóża zamkowego wzgórza wieś Somoskő (obecnie dzielnica miasta Salgótarján). Jednak po protestach strony węgierskiej dokonano korekty granicy i w 1924 wieś Somoskő powróciła wraz z sąsiednią miejscowością Somoskőújfalu w granice Węgier, natomiast sam zamek pozostał po czechosłowackiej stronie granicy. W latach siedemdziesiątych XX wieku przeprowadzono konserwację i częściową rekonstrukcję ruin, które obecnie udostępnione są do zwiedzania.