Po schwytaniu osadzony w areszcie, a potem w więzieniu.
Po zakończeniu wojny powrócił do Sosnowca i został zatrudniony jako starszy referent w Miejskim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach. W 1945 podchorąży Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi. Po ukończeniu szkoły i kursu prawa od stycznia 1946 służył w ludowym Wojsku Polskim jako aplikant w Wojskowej Prokuraturze Dowództwa Okręgu Wojskowego nr IV w Katowicach. W organach prokuratury wojskowej (korpus oficerów sprawiedliwości) był kolejno asesorem w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej w Warszawie (luty - marzec 1946), asesorem - oficerem śledczym w Wojskowej Prokuraturze Rejonowej w Warszawie (marzec 1946 - maj 1947), podprokuratorem w Wojskowej Prokuraturze Rejonowej w Łodzi (maj 1947 - luty 1950), prokuratorem Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Bydgoszczy (luty 1950 - wrzesień 1951), prokuratorem Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Warszawie (wrzesień 1951 - czerwiec 1953), szefem Oddziału w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej (czerwiec 1953 - marzec 1954) oraz prokuratorem Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (marzec 1954 - kwiecień 1956).
Równolegle ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu uzyskując dyplom magistra prawa (1951).