Użycie thumb|left|Blenheimy Mk. I z 62. Dywizjonu RAF ustawione w szeregu na lotnisku Tengah, 8 lutego 1941 roku Blenheimy trafiły do brytyjskiego lotnictwa bombowego (RAF Bomber Command) od marca 1937 roku, zastępując lekkie dwupłatowe bombowce starszych typów. 3 września 1939 roku RAF posiadał 24 dywizjony wyposażone w Blenheimy wszystkich wersji. W chwili wybuchu wojny, Blenheimy Mk.I były już w jednostkach bojowych w Europie zastępowane przez Mk.IV i przesuwane do szkolenia, natomiast były nadal wykorzystywane bojowo na Bliskim Wschodzie i w Afryce oraz przeciwko Japonii na Malajach i w Birmie (do 1942). Od 1939 roku samoloty Bolingbroke używane były przez lotnictwo kanadyjskie, głównie do obrony wybrzeża.
Blenheim Mk IV z Dywizjonu 139 dokonał pierwszego lotu bojowego lotnictwa brytyjskiego w II wojnie światowej – 3 września o godz. 10.30 (w chwili wypowiedzenia wojny przez Wielką Brytanię) wystartował w celu rozpoznania floty niemieckiej w Wilhelmshaven. 4 września 15 Blenheimów z Dywizjonów 107, 110 i 139 dokonały także (razem z samolotami Wellington) pierwszego nalotu bojowego – przeciw niemieckim okrętom w Wilhelmshaven, jednakże bez efektów, poza rozbiciem się jednego Blenheima o krążownik „Emden”, za to ze stratą aż 5 samolotów od ognia przeciwlotniczego (5 samolotów ze 139.