Alokacja efektywna w sensie Pareta może być opisana jako takie rozmieszczenie, przy którym: nie ma sposobu na poprawę sytuacji wszystkich osób zaangażowanych w proces wymiany, albo nie ma sposobu poprawy sytuacji którejś z osób, bez pogarszania sytuacji kogoś innego, albo wszystkie korzyści z wymiany zostały wyczerpane, albo nie ma możliwości wzajemnie korzystnej wymiany. Czyli dany zbiór gustów konsumentów, zasobów produkcyjnych i techniki alokacji jest efektywny w sensie Pareta, jeśli niemożliwe jest przejście do innej alokacji, która polepszyłaby położenie niektórych osób bez szkody dla innych.
Znalezienie takiego idealnego podziału zasobów (dóbr) nie jest łatwe. Przyjęte kryteria podziału mogą naruszać interesy społeczeństwa, czasem nie uwzględniają szerszego kontekstu ani konsekwencji jakie mogą wywołać w przyszłości (np. dług wobec przyszłych pokoleń).
Niektóre potencjalnie nieograniczone zasoby są ograniczane prawnie lub etycznie. Na przykład utwory w formie elektronicznej mogą być teoretycznie zwielokrotniane w nieskończoność, jednak na rozpowszechnianie nakładane są ograniczenia wynikające z praw autorskich.
Zobacz też Korupcja
Przypisy
Bibliografia D. Begg: Mikroekonomia. PWE, Warszawa 2003; Hal R. Varian: Mikroekonomia kurs średni – ujęcie nowoczesne. PWN, Warszawa 2002.
Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu http://mfiles.pl
Kategoria:Ekonomia