Wszystkie anteny powinny być tak rozmieszczone, aby nic ich nie przysłaniało, stłumienie sygnałów wysokiej częstotliwości jest bowiem bardzo łatwe. System pracuje wówczas na częstotliwościach 26 – 40 GHz.
Dwuwarstwowe konstrukcje składają się z makrokomórek i mikrokomórek. Makrokomórki wykorzystują do transmisji częstotliwości z zakresu 26 – 40 GHz, a ich promień z reguły nie przekracza 3 km. Stanowią one rdzeń architektury i mogą być widziane jako tradycyjna część systemu jednowarstwowego. Makrokomórki są dalej dzielone na mikrokomórki działające na niższych częstotliwościach (typowo: 5 lub 17 GHz).
Aby zagwarantować dużą skuteczność wykorzystania widma, w systemie LMDS stosuje się zaawansowane techniki modulacji. Najczęściej są to modulacje kwadraturowe QPSK, 16QAM i 64QAM. W najnowszych systemach przewiduje się stosowanie wszystkich trzech albo pary QPSK w połączeniu z 16QAM lub 64QAM. Gdy wymagana jest duża pojemność, rzędu Mb/s na km², abonent zaś znajduje się blisko, można korzystać z modulacji 64QAM i 16QAM.