Teofil Waligórski herbu Odrowąż (ur. 5 marca 1859 w Mroczkowie, zm. 12 sierpnia 1913 w Ojcowie) – polski polityk, dziennikarz, publicysta polityczny, urzędnik. Jeden z głównych twórców Narodowej Demokracji.
Życiorys Urodził się w Mroczkowie w guberni radomskiej jako piąte dziecko Adama Waligórskiego (zm. 1889), urzędnika górniczego, m.in. zawiadowca Zakładów Górniczych w Mroczkowie i Karoliny z domu Knake (córka Karola Knakego budowniczego m.in. zakładów w Rejowie, zespół zakładu wraz z osiedlem przemysłowym w Sielpii Wielkiej i zespołu walcowni Nietulisku Dużym). Uczęszczał do prywatnej szkoły Hillera w Kielcach, a następnie do tamtejszego gimnazjum państwowego. Pracował początkowo jako górnik w kopalni, później jako urzędnik w składzie aptecznym i w fabryce Kraszewskiego w Warszawie (od 1878). Po jej zamknięciu uzyskał urzędniczą posadę w fabryce Towarzystwa Akcyjnego „Rudzki i Ska” w Warszawie, gdzie przepracował następne 20 lat.