Praca naukowa i zawodowa Po powrocie do kraju nie mógł znaleźć pracy w Warszawie, osiadł w osadzie Zaręby Kościelne koło Małkini początkowo prowadząc praktykę prywatną. W 1901 przeniósł się do Lublina i tam podjął pracę asystenta w prywatnej klinice psychiatrycznej Władysława Olechnowicza. Pracował również na oddziałach dla chorych psychicznie w lubelskim Szpitalu św. Wincentego a Paulo, a następnie w 1903 został przeniesiony na stanowisko ordynatora w Szpitalu św. Jana Bożego. W tym szpitalu od 1907, jako młodszy ordynator, prowadził już samodzielnie oddział psychiatryczny. Następnie otrzymał stanowisko dyrektora Szpitala dla Psychicznie i Nerwowo Chorych w Kochanówce koło Łodzi. Posadę tę objął w 1907 i sprawował ją do 1914. Po wyjeździe z Kochanówki objął w latach 1914–1915 kierownictwo psychiatrycznego zakładu dla psychicznie chorych w Czerwonym Borze koło Radzymina. Od 1915 był ordynatorem Oddziału Psychiatrycznego w Szpitalu Św. Jana Bożego w Warszawie i pracował tam do 1918 roku.
Działalność polityczna i ministerialna Od 1904 zaczął działalność polityczną, identyfikując się z partiami liberalno-demokratycznymi - wstąpił do Stronnictwa Postępowej Demokracji. W następnych latach działał w Lidze Państwowości Polskiej.