Lądowe szlaki komunikacyjne wiodące przez radziecką strefę okupacyjną (amerykańskie, brytyjskie i francuskie sektory Berlina stanowiły enklawę na terytorium kontrolowanym przez ZSRR) zostały zablokowane, wobec czego USA i Wielka Brytania rozpoczęły tworzenie mostu powietrznego.
Blokada Berlina przyspieszyła proces podziału Niemiec na dwa kraje – Republiki Federalnej Niemiec i Niemieckiej Republiki Demokratycznej oraz utrwalenie prowizorycznego statusu enklawy Berlina Zachodniego.
Operacja Little Lift Pierwsza prowokacja ze strony ZSRR nastąpiła 31 marca 1948, gdy trzy amerykańskie transporty kolejowe zostały zatrzymane przez żołnierzy radzieckich. Gubernator wojskowy Berlina generał Lucius Clay rozkazał wstrzymać transport personelu wojskowego drogą kolejową i zmobilizował wszystkie dostępne samoloty transportowe C-47. Operacja Little Lift rozpoczęła się tuż przed północą 2 kwietnia, C-47 należące do 60 i 61 Grupy Transportowej (Troop Carrier Group) przewiozły do Berlina 300 ton zaopatrzenia wojskowego. Wszyscy piloci biorący udział w tej operacji byli ochotnikami. Przed przelotem głównej grupy samolotów wysłano kilka pustych C-47, aby sprawdzić intencje Rosjan, ta część operacji została nieoficjalnie nazwana Clay Pigeons (dosłownie „gliniane gołębie”, chodziło o gliniane cele w strzelaniu do rzutków).