Był odpowiedzialny za współpracę socjalistów ze Wschodem, w tym środowiskami białoruskiej lewicyRafał Chwedoruk, Socjaliści z Solidarności w latach 1989–1993, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2004, s. 43.
W latach 90. pracował jako dziennikarz w lokalnej prasie, m.in. „Tygodniku Siedleckim”, „Kurierze Siedleckim” oraz „Nowym Echu Podlasia”. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Solidarności PracyInka Słodkowska (red.), Wybory 1991: programy partii i ugrupowań politycznych, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2001, s. 55, zaś dwa lata później o mandat senatorski w województwie siedleckim z ramienia PPS (z poparciem SLD). Od 1994 wybierany do rady miejskiej Siedlec z ramienia Sojuszu Lewicy DemokratycznejEdward Kospath-Pawłowski (red. nauk.), Siedlce 1448–2007, Wyd. 2 zm. i poszerzone, Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce 2007, s. 516, 563, 565–566, 588. Był m.in. przewodniczącym Komisji Kultury, Sportu i Turystyki (1998–2001), w 2006 został wiceprzewodniczącym rady miejskiej. W wyborach 2006 jako członek PPS był kandydatem Lewicy i Demokratów na prezydenta miasta popieranym przez Samoobronę. Uzyskał w pierwszej turze 17,51% głosów.