Po raz kolejny wzmiankowana w 1362 roku jako Wernersdorf, kiedy to Drżek z Wernersdorfu zakupił połowę Dziećmorowic od księcia cieszyńskiego. Nazwa została później spolonizowana, jako Wiernyerzowicze (1447), później pojawiła się również nowa nazwa niemiecka (Welmersdorf, 1687).
Wieś politycznie znajdowała się początkowo w granicach piastowskiego księstwa raciborskiego, ale później stała się częścią Księstwa Cieszyńskiego, będącego od 1327 lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).
Według austriackiego spisu ludności z 1910 roku Wierzniowice miały 628 mieszkańców, z czego 627 było zameldowanych na stałe, 626 (99,8%) było polsko-, a 1 (0,2%) czeskojęzyczny, 618 (98,4%) było katolikami, 1 (0,2%) ewangelikiem, a 9 (1,4%) wyznawcami judaizmuLudwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912..
W 1920 miejscowość znalazła się w granicach Czechosłowacji, a w 1975 w granicach administracyjnych Lutyni Dolnej.
14 lutego 1959 wyprostowano odcinek graniczny między Polską i Czechosłowacją (pola uprawne po prawej stronie rzeki Olzy należące do gminy Wierzniowice w powiecie frysztackim) na wysokości gromad Godów i Gorzyce w powiecie wodzisławskim w woj.