Ogółem w niepodległej Czechosłowacji wyprodukowano 424 wozy rodziny Š-IIa oraz 2 prototypy. W Protektoracie Czech i Moraw Niemcy nie kontynuowali już produkcji tego modelu jako przestarzałego, pomimo że ich zakupem zainteresowana była Bułgaria. Jedynie 10 nowych czołgów, oznaczonych T-11, z nowszym działem 37 mm A8, wyprodukowano w 1940 roku na zamówienie Afganistanu, lecz nie dostarczono ich tam z powodu sytuacji wojennej. Zostały one natomiast skonfiskowane przez Niemców i pomiędzy październikiem 1940 a styczniem 1941 sprzedane do BułgariiCh. Kliment, V. Francev, Czechoslovak..., s. 132–133.. thumb|Panzerkampfwagen 35(t) w muzeum w Belgradzie (pozbawiony karabinów maszynowych) W niemieckiej służbie początkowo czołgi otrzymały oznaczenie PzKpfw L.T.Sk.35 (Sk od Skoda) lub L.T.M.35, zmienione 16 stycznia 1940 na PzKpfw 35(t) (litera „t” oznaczała czeskie pochodzenie – tschechisch)Thomas L. Jentz, Panzer Truppen: The Complete Guide to the Creation and Combat Employment of Germany’s Tank Force: 1933-1942. Schiffer Publishing, 2004. , s. 69–70, 104.. Niemcy zwiększyli załogę z 3 do 4 osób, dodając stanowisko ładowniczego dla zwiększenia szybkostrzelności i odciążenia dowódcy, wyposażyli czołgi w radiostacje FuG 5 (10-watowy nadajnik i odbiornik) i Fug 2 (tylko odbiornik) oraz dokonali modyfikacji mechanicznych.