Wkrótce potem przystąpiono do rozbiórki spalonych kamienic, poszerzając Rynek w kierunku południowym.
Już w 1947 roku rozpisano ogólnopolski konkurs na regulację placu centralnego – Rynku w Katowicach, którego laureatami byli Julian Duchowicz i Marian Śramkiewicz. Kolejny, na ukształtowanie katowickiego śródmieścia, ogłoszono w 1954 roku. Miejsce po rozebranych kamienicach jeszcze do końca lat 50. XX wieku pozostawało niezabudowane, a powstały w późniejszych latach „Zenit” stał się pierwszym nowoczesnym akcentem w architekturze katowickiego Rynku w okresie jego przebudowy.
Projekt na gmach Spółdzielczego Domu Handlowego „Zenit” został wyłoniony w konkursie architektonicznym rozpisanym w 1958 roku, w którym wybrano koncepcję Mieczysława Króla i Juranda Jareckiego oraz konstruktorów Franciszka Klimka i Danuty Peżańskiej z katowickiego „Miastoprojektu”. Projekty wnętrz „Zenitu” przy współautorstwie plastyka Jana Kosarza powstały w 1961 roku.
Sama nazwa budynku „Zenit” została wyłoniona w drodze konkursu.
Budowę domu handlowego rozpoczęto w 1958 roku. W 1960 roku zakończono wyburzenia pod realizację nowego budynku, a całą budowę ukończono dwa lata później.