Według spisu z 1910 roku Sibica (bez Błogocic) miała już wówczas 2059 mieszkańców zamieszkałych w 144 budynkach na obszarze 300 hektarów, co dawało gęstość zaludnienia równą 686,3 os./km², z czego 1989 było zameldowanych na stałe, 1336 (67,2%) było polsko-, 612 (30,8%) niemiecko- a 41 (2,1%) czeskojęzycznymi, 1278 (62,1%) było katolikami, 743 (36,1%) ewangelikami, 35 (1,7%) żydami, a 3 (0,2%) było innej religii lub wyznania.
W 1920 nastąpiło podzielenie Śląska Cieszyńskiego jak również gminy Sibica wzdłuż Olzy. Błogocice położone na prawym brzegu znalazły się w granicach Polski i utworzyły samodzielną wieś (od 1923 w granicach Cieszyna), zaś sama Sibica położona na zachód od rzeki znalazła się w Czechosłowacji. Według czechosłowackiego spisu ludności z 1921 roku Sibica miał 2298 mieszkańców zamieszkałych w 174 domach, z czego Czechów 720, Niemców 545, Polaków 402 a Żydów 7. W administracyjnych granicach Czeskiego Cieszyna od 1947. W czasie komunizmu na zachód od linii kolejowej wybudowano największe w mieście osiedle z wielkiej płyty. mały|Dom Polski PZKO Sibica
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dawne miejscowości w Czechach